Vijf miljoen driehonderdtienduizend bezoekers. Zoveel mensen kwamen er in 2025 naar Kirgizië, 45 procent meer dan het jaar ervoor. Terwijl reizigers massaal om overtoerisme in Barcelona en Venetië heen proberen te plannen, ontdekt een groeiende groep juist het tegenovergestelde: een land dat voor meer dan negentig procent uit bergen bestaat en waar je nog dagenlang kunt wandelen zonder een andere trekker tegen te komen.
Van twee miljoen naar vijf miljoen bezoekers in vijf jaar
Vóór 2020 kwamen er zo'n twee tot drie miljoen mensen per jaar naar Kirgizië. Dat aantal is inmiddels meer dan verdubbeld. De omzet uit toerisme kwam in 2025 voor het eerst boven de miljard dollar uit, goed voor bijna vier procent van het bruto binnenlands product. Reizigers uit Kazachstan, Oezbekistan en Rusland vormen de grootste groep, maar ook Europese bezoekers weten het land steeds vaker te vinden.
De groei zit vooral in georganiseerde reizen: tussen 2023 en 2025 verdubbelde het aantal toeristen dat via een reisorganisatie boekt bijna, terwijl onafhankelijk reizen minder hard groeide. Dat past bij een land waar de infrastructuur nog volop in ontwikkeling is en een lokale gids of yurtkamp vaak net het verschil maakt tussen een moeizame tocht en een onvergetelijke.
Song-Kul, het bergmeer waar nomaden nog gewoon wonen
Het hart van een Kirgizische reis is voor veel bezoekers Song-Kul, een meer op ruim drieduizend meter hoogte in het Tiensjan-gebergte. In de zomer trekken Kirgizische nomadenfamilies met hun vee naar de alpenweiden rond het meer en zetten daar hun yurts op. Via het Community Based Tourism-netwerk, een systeem van lokale gastgezinnen en gidsen, kun je bij die families overnachten, meerijden op een paard en 's avonds onder een hemel zonder lichtvervuiling gaan liggen.
Het is dezelfde reden waarom Lofoten zo geliefd is bij hikers: afgelegen natuur die nog niet is dichtgetimmerd met hotels. Alleen ligt Song-Kul een stuk hoger en ruiger, en slaap je in plaats van in een hut in een vilten tent bij een familie die er al generaties woont.
Berkutchi, Kirgizische arendjagers, trainen hun steenarenden nog op de traditionele manier en laten die kunst zien tijdens de World Nomad Games, een tweejaarlijks sportevenement met paardenspellen en boogschieten dat in eigen land wordt gehouden. Valt je zomervakantie samen met die editie, dan is dat een extra reden om je route rond Bishkek of Issyk-Kul te plannen.
Zes dagen tussen twee meren, drie passen boven de 3500 meter
De bekendste trektocht van het land loopt van Song-Kul naar Issyk-Kul, het op één na grootste bergmeer ter wereld. Gidsen raden nadrukkelijk af om de verkorte versie van drie dagen te boeken: die is te haastig om goed te acclimatiseren en mist het beste deel van de route. De volledige tocht duurt zes dagen, legt zo'n zestig kilometer af en gaat over drie bergpassen boven de 3500 meter. Onderweg overnacht je afwisselend in een yurt en in een tent, met uitzicht op gletsjervalleien en weidse hooggelegen weiden.
Wie liever dichter bij de bewoonde wereld blijft, kan bij Karakol de warmwaterbronnen van Altyn Arashan bezoeken of een dagwandeling maken in het Issyk-Kul-gebied, dat met bijna negenhonderdduizend overnachtingen in 2025 nog altijd de populairste regio van het land is.
Wat je moet weten voordat je boekt
Reizigers uit de EU kunnen zonder visum het land in, maar let op: sinds 2026 geldt een maximale verblijfsduur van dertig dagen in plaats van de zestig dagen die eerder golden. Vlieg je via Bishkek, dan sta je binnen twee dagen op het eerste pad. De beste periode om te trekken is van juni tot en met september, wanneer de hoge passen sneeuwvrij zijn. Buiten dat seizoen is Song-Kul vaak niet bereikbaar.
Reken op zo'n 40 tot 60 euro per dag voor een begeleide trektocht inclusief yurtovernachting en maaltijden, ruim minder dan vergelijkbare tochten in de Alpen. Neem wel een goede slaapzak mee, want zelfs in de zomer daalt de temperatuur 's nachts op 3000 meter hoogte tot onder het vriespunt.
Net als bij Georgië, een andere opkomende bestemming in de regio, geldt: boek een lokale gids via het CBT-netwerk in plaats van een grote internationale reisorganisatie. Dat geld komt direct bij de gezinnen terecht die je onderweg gastvrijheid bieden, en je krijgt toegang tot routes die niet in elke reisgids staan.
Dit is het venster voordat de massa het ontdekt
Wat Kirgizië nu aantrekkelijk maakt, is precies wat het land over vijf jaar misschien niet meer heeft: rust. De regering investeert in nieuwe wegen naar toeristische gebieden, grensposten worden gemoderniseerd en er komt een treinverbinding met de rest van Centraal-Azië. Dat is goed nieuws voor de lokale economie, maar het betekent ook dat de stilte op Song-Kul aan een vervaldatum begint. Wie nu gaat, wandelt nog tussen kuddes paarden in plaats van tussen andere toeristen. Vergelijk het met de rustige alternatieven voor een overvol Japan: over een paar jaar is Kirgizië misschien niet meer het geheimtip dat het nu is.