Tbilisi stinkt naar zwavel. Dat klinkt als een bezwaar, maar in de Abanotubani-wijk - het badkwartier van de Georgische hoofdstad - is het juist het vertrouwde aroma van eeuwen stadsgeschiedenis. Onder het oudste gedeelte van de stad borrelen hete bronnen omhoog, en precies dat hadden de stichters van Tbilisi al in de gaten: de naam van de stad betekent letterlijk "warme bron". Dit vertelt eigenlijk alles over Georgië als reisbestemming. Niks nep, niks speciaal voor toeristen geconstrueerd. Het land aan de voet van de Kaukasus is gewoon echt, en dat merk je direct.
Georgië is een van de snelst groeiende reisbestemmingen van Europa, al valt het voor veel Nederlanders nog buiten het vanzelfsprekende reisschema. Wie dit jaar nog wil profiteren van lage prijzen, weinig massa en de ongeschonden sfeer van een land dat net op stoom komt, doet er goed aan niet al te lang te wachten. Net als Montenegro een paar jaar geleden, bevindt Georgië zich nu op precies dat kantelpunt.
Tbilisi werkt meteen
De hoofdstad is een van de prettigste verrassingen van de regio. Tbilisi heeft een oude stad die moeiteloos concurreert met Praag of Lissabon, maar zonder de busladingen dagjestouristen. Het historische hart - met balkons vol smeedijzerwerk, koepeldaken en kronkelende steegjes - daalt af naar de Kura-rivier. Boven de stad kijkt de Narikala-vesting neer, te bereiken per kabelbaan of via een steile wandeling. Het uitzicht loont in beide gevallen.
De eetcultuur is een wereld op zich. De Georgische keuken draait om khachapuri - een soort gevuld brood met gesmolten kaas - en khinkali, dikwandige dumplings gevuld met gekruid gehakt en bouillon. Je eet je vol voor minder dan 10 euro per persoon, inclusief een glas lokale wijn. Die wijn verdient een eigen paragraaf.
Wie van een levendig uitgaansleven houdt, vindt dat ook in Tbilisi. De Fabrika - een oud naaierfabriek omgebouwd tot creatief centrum met bars, ateliers en een buitenterras vol hangmatten - is de plek waar locals en bezoekers samenkomen. In de wijk Vera en langs de Dry Bridge-markt vind je antiquairs, kunstenaars en koffietentjes die eerder aan Berlijn doen denken dan aan wat je misschien van de Kaukasus verwachtte.
De oudste wijnregio ter wereld ligt in Kakheti
Georgië maakt al bijna 8.000 jaar wijn. Dat is geen marketingverhaal maar gewoon archeologie: in de regio Kakheti zijn aardewerken kvevri-kruiken gevonden, diep ingegraven in de aarde, die dateren van rond 6000 voor Christus. De UNESCO erkende de traditionele Georgische wijnmethode in 2013 als immaterieel cultureel erfgoed - de qvevri-methode waarbij druiven met schillen en pitten vergisten in gesloten aardewerken kruiken staat sindsdien op de lijst.
Kakheti ligt op anderhalf uur rijden van Tbilisi en laat zich het best omschrijven als de Toscane van de Kaukasus. Het marktplaatsje Sighnaghi heeft uitzicht over de Alazani-vallei die tot aan de Kaukasusbergen reikt. Een wijnproeverij bij een lokale producent kost een paar euro. Flessen gaan mee naar huis voor 5 a 8 euro per stuk.
Kazbegi vraagt om een extra dag
Op drie uur rijden van Tbilisi verandert het landschap volledig. Kazbegi - officieel Stepantsminda - is een bergdorpje op 1.740 meter hoogte aan de voet van de Kazbek, een slapende vulkaan van 5.047 meter. Boven op een bergkam op 2.170 meter staat de Gergeti Trinity Church, een middeleeuwse kloosterkerk die bijna bespottelijk goed in het landschap past.
De wandeling omhoog duurt twee tot drie uur en vraagt conditie, maar het uitzicht is het ruimschoots waard. Zoals de Lofoten de wandelaar het gevoel geven aan het einde van de wereld te staan, doet Kazbegi hetzelfde op een andere manier: de combinatie van middeleeuws erfgoed en alpenlandschap is nergens in Europa zo compact bijeen.
Overnacht je in Kazbegi, dan ben je vroeg aanwezig voor de dagjestoeristen uit Tbilisi. Dat maakt een merkbaar verschil.
Wat een vakantie in Georgië kost
Georgië is goedkoop, zelfs voor Oost-Europese begrippen. Een avondmaaltijd voor twee personen in een goed restaurant in Tbilisi kost zelden meer dan 15 a 20 euro, inclusief wijn. Accommodatie in een centraal gelegen guesthouse begint rond 30 euro per nacht. Een privéchauffeur voor een dag naar Kazbegi of Kakheti - verreweg de makkelijkste manier van reizen - kost 50 tot 70 euro voor de auto.
De vluchten zijn de grootste kostenpost. Directe verbindingen vanuit Nederland bestaan niet; je vliegt via Istanbul, Wenen of Warschau naar Tbilisi. Reistijd inclusief overstap: gemiddeld zes a zeven uur. Retourvluchten starten rond 250 a 350 euro per persoon als je op tijd boekt.
Praktisch: wanneer ga je en wat neem je mee
De beste reistijd voor Georgië is mei tot en met juni en september tot en met oktober. In die maanden zijn de temperaturen aangenaam, de bergpassen zijn open en de zomerdrukte is beheersbaar. Juli en augustus zijn warm in Tbilisi, soms boven de 35 graden, maar juist mooi voor de bergen.
Nederlanders hebben geen visum nodig voor Georgië - een geldig paspoort volstaat voor een verblijf tot 365 dagen. Betalen gaat prima met Visa of Mastercard in de steden, maar neem contant geld mee voor plattelandsgebieden. De lokale munt is de Georgische lari; wisselen doe je het voordeligst ter plekke bij een wisselkantoor op het vliegveld of in de stad.
Hoe langer je wacht, hoe meer je mist
Georgië staat op de radar, maar is er nog lang niet door. Het land heeft nog het karakter van een bestemming die zichzelf uitvindt: guesthouses die net openen, restaurants die experimenteren, wandelroutes die nog niet in elke reisgids staan. Die fase is eindig. Wie de luxe wil van een bijzondere plek zonder al te veel gezelschap, gaat dit jaar of volgend jaar uiterlijk. Daarna wordt het drukker, en dat is precies hoe het altijd gaat met plekken die het verdienen om ontdekt te worden.